Natuurgekwetter – Week 27 – ‘Cees Verkerke ziet alle aandacht uitgaan naar het beeldschermpje en getwitter. In zijn stukjes ‘natuurgekwetter’ zal hij in maximaal 140 woorden de aandacht proberen om te buigen naar de schoonheid die natuur heet.’

De natuur is mooi en zit ingenieus in elkaar. Ik bevind me op een speelplaats van wonderen. Ze buitelen over elkaar.

Neem vingerhoedskruid. Paars of wit met in het hart schitterende spikkels. Hoe mooi is dat niet. Een rijgdraad met bloemen. Ze openen zich van onder naar boven.

Als ik een hommel zie aankomen vliegen kiest het eerst de onderste bloem en daarna gaat ze steeds een bloem hoger. De hommel weet dat de oudste bloem het meeste nectar bezit. In deze bloem zijn de stempels rijp en klaar om stuifmeel te ontvangen. In de bovenste bloemen niet. Daar wordt wel stuifmeel afgegeven. Die maakt grote kans bij een volgende onderste bloem kans te maken op de stempel terecht te komen. Hierdoor is de kans op ongewenste zelfbestuiving laag.

Niet alleen prachtig de hommel de bloementrap te zien beklimmen. Ook nog eens uiterst nuttig.