Natuurgekwetter – Week 14 – ‘Cees Verkerke ziet alle aandacht uitgaan naar het beeldschermpje en getwitter. In zijn stukjes ‘natuurgekwetter’ zal hij in maximaal 140 woorden de aandacht proberen om te buigen naar de schoonheid die natuur heet.’
Geen andere struik kan in schoonheid strijden met een bloeiende magnolia.
De afgelopen weken is er sprake van een langdurige koude wind. Als de weerman/vrouw in het weerbericht spreekt ril ik. Niet van de kou maar van het bericht. Weer die wind uit het noord(oosten)… Tegelijkertijd wikkelt de bloem van de magnolia zijn bloemen uit. Mooie kelken die er uit zien als papieren zakdoekjes in de kale struik geworpen. Prachtig wit-roze bloemenkelken.
De lang aanhoudende nachtvorst in combinatie met de koude wind laten hun sporen achter op de bloembladeren. Vieze bruine vlekken. Als snotvlekken in een zakdoek…
Maar echte schoonheid is nooit afhankelijk van één aspect. De belofte van de magnolia is zoete geur op lenteavonden. Bloembladeren die vallen en aan de voet liggen van de stam als een wit-roze vloertapijt. Durf dan maar eens over een bruin vlekje te klagen…
