Natuurgekwetter – Week 11 – ‘Cees Verkerke ziet alle aandacht uitgaan naar het beeldschermpje en getwitter. In zijn stukjes ‘natuurgekwetter’ zal hij in maximaal 140 woorden de aandacht proberen om te buigen naar de schoonheid die natuur heet.’
De vogels doen of het voorjaar is. ‘Het hoogste lied’ nemen ze serieus. Bovenop het puntje van het dak zit een lijster te jubelen. Een andere lijster zit nog hoger in een populier. Het is duidelijk, hij voelt zich winnaar.
Ook aan mijn voeten meldt de lente zich. Ik heb heel wat winterakonieten geplant. Vooraf zit ik mij dan al te verkneukelen en zie een gele vlakte voor mij. Steeds geler want de winterakoniet verwildert graag. Het zijn net hawaii-danseressen met rieten rokjes… De wind zorgt voor de zwierigheid in plaats van wiegende heupen.
In gedachten hoor ik me-vrouw Els roepen ‘beeld je maar niets in!’, maar dat doe ik juist wel. Het wordt nog mooier. Ik zie de eerste hommel, natuurlijk een koningin, aan komen vliegen. Het geel schreeuwt ‘hier moet je zijn!’ en ik sta er naast…
