Natuurgekwetter – Week 17 – ‘Cees Verkerke ziet alle aandacht uitgaan naar het beeldschermpje en getwitter. In zijn stukjes ‘natuurgekwetter’ zal hij in maximaal 140 woorden de aandacht proberen om te buigen naar de schoonheid die natuur heet.’
Ik voel me een zondagskind dat ik zo’n bijzondere tuin mag beheren. De tuin leidt niet alleen tot grote verwondering. Nee, tot nog veel meer. In de tuin ontmoet ik mensen die mij ontroeren met hun verhalen over hun geluksmomenten. Ik mag het meebeleven en soms zelfs meevoelen.
Ik deel mijn enthousiasme in rondleidingen en natuurlijk ook in deze stukjes. De stukjes maken mensen blij en ik krijg reacties. Zo werd ik gebeld door een oudere man met de vraag of ik eens langs wilde komen. Een lieve man in zijn laatste levensfase door ziekte. Een bijzondere ontmoeting.
Hij had een mooi oud natuurboekje. Zijn kinderen hadden, tot zijn spijt, geen interesse in het kleine boekje. Hij wilde nu het mij graag geven. Ik heb het dankbaar aanvaard. In mijn vitrine ligt nu die herinnering in de vorm van het boekje.
