In Natuurgekwetter vertelt Cees Verkerke over belevenissen in zijn tuin en de natuur daaromheen. Kleine verhalen van maximaal 150 woorden.
We wonen nog maar net op ons grote natuurperceel als ik besluit om mijn eerste droom te verwezenlijken, een enorme vijver aanleggen. Me-vrouw Els vraagt of dat nu meteen al moet gebeuren. Ja dat moet en ik versta haar reactie niet helemaal… Een enorme graafmachine komt en graaft en werpt met het uitgraven een wal rondom.
Inheemse vogellokkende besdragende struiken omzomen het water. Oeverrandbegroeiing dijt spectaculair uit. Lisdodde, gele lis, dotterbloem, egelskop, zwanenbloemen zorgt voor veel veilige plekken voor de waterdiertjes. Waterplanten zorgen voor zuurstof in het water en reinigen het water van stikstoffen.
Watergentiaan dekt het wateroppervlak af tegen al te grote verdamping maar vermeerdert onstuimig en dat betekent regelmatig met de waadlaarzen aan te water om de waterplanten te snoeien. Met overal rond mij de kwakende kikkers die geen angst lijken te kennen.
In het water begrijp ik de klacht van mijn dochter dat ze wel veel kabaal maken…
