In Natuurgekwetter vertelt Cees Verkerke over belevenissen in zijn tuin en de natuur daaromheen. Kleine verhalen van maximaal 150 woorden.
Als kind kon je mij in de natuur vinden.. Elke dag. Natuurlijk om te voetballen, met de bomen als doelpaal. Maar nog mooier vond ik het zoeken naar bijzondere ontdekkingen.
De kleuren van een stekelbaarsje. De regenboog gevangen in een klein visje, zo mooi. Of de ruggen van parende karpers net boven het wateroppervlakte. Op die leeftijd waren ze volgens mij aan het vechten. Later zou ik wel beter weten wat ze deden… Ook het rond zien gaan van de afgevallen blaadjes aangemoedigd door de wind. Ze leken op het spel van op het schoolplein.
Elkaar een hand geven en lopen in een kring. Soms met een lied gelardeerd. Het alternatief voor Tiktok… Spelen konden we als geen ander. In de herfst gooiden we de zaadjes van de esdoorn omhoog en vol verrukking zagen we ze draaiend naar beneden komen.
Keer op keer gooiden we ze weer op en in onze verbeelding zagen we de helikopter met propellers aan onze voeten landen.
