In Natuurgekwetter vertelt Cees Verkerke over belevenissen in zijn tuin en de natuur daaromheen. Kleine verhalen van maximaal 150 woorden.
Als ik de bosrank zie, en dat is rond deze tijd, begin oktober altijd, dan zie ik kleine Ceesje aan de eettafel zitten.
Zijn zussen schuiven ook aan. Tijd voor een spel. Ieder krijgt een rietje. Van watten wordt een bolletje, een dotje’ gemaakt en dat is de zogenaamde bal. Bij af, blaast een ieder zo hard hij kan door het rietje en probeert bij de ander het plukje watten van tafel te blazen. Dat is een punt!
Bijkomstig ongemak is het speeksel wat rondvliegt tot afgrijzen van de deelnemers… Maar daar is in de tuin geen vrees voor. Met een liaan van soms wel 30 meter slingert het zich door ons hek met een prachtige bloemenzee. Deze inheemse klimplant is bovendien goed voor de biodiversiteit want hij trekt insecten en vogels aan. Bovenal vraagt hij weinig zorg en ontstaat hij veelal spontaan in de tuin.
Dus ook nog gratis…
