In Natuurgekwetter vertelt Cees Verkerke over belevenissen in zijn tuin en de natuur daaromheen. Kleine verhalen van maximaal 150 woorden. foto; Jan Stok
Niets is bijna leuker wanneer je door de natuur dwaalt en een lied van een vogel hoort. Nog leuker wordt het wanneer je zonder te zien weet welke vogel het is. Als ze hun eigen naam roepen wordt dat wel onomatopee genoemd, klanknabootsend.
Je ziet de vogel niet maar bent zeker van zijn aanwezigheid door zijn roep. Je weet nu dan ook waarnaar je op zoek bent en dat maakt het vinden al een stuk makkelijker. Verschillende vogels doen dit. Een bekende is natuurlijk de koekoek.
Maar een echte tuinvogel die het hele broedseizoen en ook daarna ‘tjiftjaf’ roept is de tjiftjaf. Eerlijk gezegd, wat mij betreft roept hij tot vervelends aan toe, In de buurt van weilanden hoor je de grutto, ‘grutto’ roepen, en ook de kievit roept zijn naam; ‘kiewiet’ en de tureluur (‘tju-lu-lu-lu’).
Veel verder kom ik niet maar u misschien wel….
