In Natuurgekwetter vertelt Cees Verkerke over belevenissen in zijn prachtige tuin. Kleine verhalen van maximaal 140 woorden.
Als ik door de tuin wandel, moet ik mijn handen op mijn rug binden.
Voordat ik het weet zie ik een grasje wat weg moet. Daarna nog één en dan zit ik tot over mijn oren in de border. Handjes wapperen en trekken onkruid. Dat is leuk werk want verrassingen melden zich ongevraagd. Een zandoogje, een prachtige vlinder, die niet zo heel lang geleden als zeldzaam te boek stond.
Gevolgd door een kolibrievlinder die onderweg is naar de vlinderstruik. Een plaatje. Hij hangt voor een bloem en steekt zijn superlange tong in de bloem terwijl hij daarvoor blijft hangen als een helikopter. In de tuin bezig zijn is een feest. Dan volgt vaak; ‘maar je moet zelf wel de slingers ophangen’. Dat is in deze tuin dan weer niet waar. Dat doet de vleugelnoot voor mij.
Een schitterende boom vol met slingers!
