In Natuurgekwetter vertelt Cees Verkerke over belevenissen in zijn tuin en de natuur daaromheen. Kleine verhalen van maximaal 150 woorden.
We lopen de laatste tijd veelvuldig in de duinen van Egmond-binnen. Het wandelen op de zanderige paden en duin op en weer af is een goede training om mijn Parkinson zoveel als mogelijk te stabiliseren en gelijktijdig te genieten van de schitterende duinomgeving.
Vooral de glimmend oranje duindoornbessen toveren een prachtplaatje tevoorschijn waar we volop van genieten! Het laatste deel van de wandelling levert een hoogtepunt op. Een veld volop helderwitte bloemen. Alsof de planten hun bruidsjurk aan hebben en dan wel allemaal tegelijk. De witte bloemen hebben fijne groenige nerven.
De schoonheid spat er vanaf. Het is een zeldzame wat deftige plant maar zeldzaam is hij hier niet. De duinvallei is ermee bezaaid. Bij de Nieuwe Westert bestellen we een heerlijke kop koffie en het beeld van een veld vol Parnassia nemen we mee naar huis en kunnen zodoende nog nagenieten van deze heerlijke wandeling.
