Natuurgekwetter – Week 37 – ‘Cees Verkerke ziet alle aandacht uitgaan naar het beeldschermpje en getwitter. In zijn stukjes ‘natuurgekwetter’ zal hij in maximaal 140 woorden de aandacht proberen om te buigen naar de schoonheid die natuur heet.’

Ik loop in de tuin en kijk vol verbazing rond. Door hitte en droogte heeft de tuin een aantal stappen overgeslagen en gaat nu al verder met een vroege herfst.

Een fors aantal planten hebben niet of nauwelijks gebloeid. Late bloeiers staan nu al te bloeien. Bomen werpen bladeren af. Alsof ik na een paar weken coma weer ontwaak.

Hoe mooi de herfst ook is, de tijd is voorbij gegaan en ik mis enkele stappen. Ik wil nog helemaal geen afscheid nemen van de fraaie nazomer maar de natuur trekt zich daarvan niets aan en doet wat hij moet doen. Het is niet minder mooi. Het is een stuk gemis.

De natuur is aangeraakt door de herfst. De weg terug is onmogelijk dus het enige dat me rest te doen is dan maar volop genieten van de vroege herfst. Kom maar op.