In Natuurgekwetter vertelt Cees Verkerke over belevenissen in zijn tuin en de natuur daaromheen. Kleine verhalen van maximaal 150 woorden.
In het bos doorklieft een vallende kastanje met een doffe dreun de stilte. Een daverdreun. De stilte is voorbij.
Een kastanje weet me te raken en dat voel je!. Het bos speelt een spelletje met ons. De wind waait de bladeren op een hoop. Dit werkt als bescherming in winterse tijden die vast ook zullen aanbreken. Vooralsnog is het herfst en kleurt het bos mee als een kameleon. Ja, weer wat noten vallen vlakbij. Ik zie een eikel, kastanjes en veel beukennootjes.
Het bos ontkleedt zich langzaam. Het doorzicht wordt daarmee ruimer. Het ochtendlicht kiert door de kruinen van hoge bomen en bundelt zich en strooit het licht rondom. Soms tovert het sprookjesachtige vormen op de grond die steeds weer veranderen. Er is veel losgerukt blad. Een enthousiaste bosliefhebber telde het aantal bladeren van een esdoorn; 175.00. Zo’n pakket levert isolatie voor de boomwortels.
Ik adviseer een verzoek voor isolatiesubsidie!
