In Natuurgekwetter vertelt Cees Verkerke over belevenissen in zijn prachtige tuin. Kleine verhalen van maximaal 140 woorden.
Als je buiten komt merk je het meteen. Er is iets veranderd.
Het ruikt anders en alles is vochtig. Het zonlicht speelt er mee. Druppels hangen zichtbaar tussen de hoge grassen. Het licht spat uiteen in kleuren. Tijdens een korte wandeling door de tuin loop ik wel drie keer met mijn gezicht in een spinnenweb. Ik veeg de plakkerige draden van mijn gezicht om kort daarna weer in een spinnenweb te lopen.
Bladeren waaien van de bomen en liggen op het gras uit te rusten van een vermoeiende zomer actief met het omzetten van CO2 in zuurstof. Een metamorfose is in de tuin gaande. Felle kleuren trekken zich terug. De tuin lijkt een theater waar het doek van open gaat en een geweldige nieuwe scene begint. Spelers zijn omgekleed voor een nieuwe opkomst. Ik ben er klaar voor.
Laat het nieuwe spektakel maar beginnen!
