Natuurgekwetter – Week 52– ‘Cees Verkerke ziet alle aandacht uitgaan naar het beeldschermpje en getwitter. In zijn stukjes ‘natuurgekwetter’ zal hij in maximaal 140 woorden de aandacht proberen om te buigen naar de schoonheid die natuur heet.’

Met vrienden kruipen we altijd aan het einde van het jaar dicht bij elkaar rond een heerlijke cappuccino. Kijken terug en vooruit. Vragen en delen, luisteren en horen. Altijd weer een mooi gesprek dat leert en de levensstijl vormt.

Het lukt mij altijd goed om optimisme te verzamelen. Zon achter de wolken te zien. In de tuin bijvoorbeeld, dingen te zien misgaan en dat ook mooi vinden. Aan het einde van dit jaar lukt het me minder. Een diarree van negatieve berichten die aan me knagen. De natuurrampen, onwil van mensen te veranderen, presidenten stappen uit milieu-akkoorden, de toenemende CO-2-uitstoot.

In het samenzijn met Anky, Thomas, Enny en Hans drinken we de cappuccino en fluisteren over hoopvolle duurzame initiatieven. Zo moet het gaan. De terugkeer van het optimisme. Het klotst weer over de dijken. Ook u een mooi optimistisch 2019 gewenst.