Natuurgekwetter – Week 50 – ‘Cees Verkerke ziet alle aandacht uitgaan naar het beeldschermpje en getwitter. In zijn stukjes ‘natuurgekwetter’ zal hij in maximaal 140 woorden de aandacht proberen om te buigen naar de schoonheid die natuur heet.’

Ik zit in een herdenkingsbijeenkomst van het crematorium speciaal voor betrokkenen van een overledene van dit jaar.

De vader van me-vrouw Els is in mei overleden. Het is fijn om met lotgenoten het herdenken te delen. De sfeer is sereen en breekbaar. Er wordt een groet of wens op een kaart geschreven. Deze zal later aan de voet van de wensboom, een amberboom, worden begraven.

Steeds meer en vaker speelt de natuur een grote rol bij het afscheid. Een bankje met een herinneringsbordje. Een nieuw aangeplante boom om bij terug te keren. Er komen ook steeds meer  natuurbegraafplaatsen. De kringloop van de natuur als inspiratie; lente, zomer, herfst, winter en opnieuw lente. In de natuur komt de gedachtestroom in ons hoofd tot rust.

Ruimte om te herinneren ontstaat en zo lang de overledene voortleeft in onze herinnering zal hij voortbestaan.