Natuurgekwetter – Week 40 – ‘Cees Verkerke ziet alle aandacht uitgaan naar het beeldschermpje en getwitter. In zijn stukjes ‘natuurgekwetter’ zal hij in maximaal 140 woorden de aandacht proberen om te buigen naar de schoonheid die natuur heet.’

Er zijn dagen dat ik overspoeld wordt door een groot geluksgevoel.

Eigenlijk overkomt het mij altijd op zo’n eerste mooie herfstdag. Het is vroeg en windstil en de zon is omfloerst en wordt weerkaatst door de waterdruppels van de dauw. Vocht hangt als een vitrage in de natuur. Machtig en prachtig.

Misschien is de ontsteking van dat gevoel wel de eerste verkleuring en kleuren in een paar bomen. Het is als het moment waarop je een lucifer afsteekt. De vlam grijpt om zich heen. Geel, oranje, rood!

Als ik om mij heen kijk voel ik melancholie. Net als veel mensen zou ik dat geluk willen vasthouden. Maar dat kan niet. Alles is eindig en gaat voorbij. Dus heb ik geen andere keus dan er nu intens van genieten. Met volle teugen. Reken maar dat ik dat doe!