Natuurgekwetter – Week 38 – ‘Cees Verkerke ziet alle aandacht uitgaan naar het beeldschermpje en getwitter. In zijn stukjes ‘natuurgekwetter’ zal hij in maximaal 140 woorden de aandacht proberen om te buigen naar de schoonheid die natuur heet.’

Ik kan van mijn hek genieten… Iedereen heeft zijn afwijkingen bedenk ik mij als ik naar mijn hek kijk.

Het hek brengt een scheiding tussen het wilde bloemenweiland en de Oosterweg. Het houdt voor mij de drukke wereld staande. Tot hier en niet verder.  Auto’s razen voorbij maar zijn weg voordat ze aanwezig kunnen zijn.

Soms zit ik op het bankje dat uitkijkt op het hek. Vooral ’s morgens vroeg. Dan valt het licht er achter. Het profiel van het hek tekent zich af en toont zijn robuuste oervorm.

Is natuurlijk van hout! Horizontale planken en één diagonaal. Niets meer en niets minder.

Het hek is oud en gehavend in de tijd dat paarden uit verveling knaagden aan de bovenste plank. Het hout vertoont hetzelfde verval als de mens. Dat hek kan ik vervangen, met een mens gaat dat heel wat moeilijker…